رهبری وضعیتی

خانه » مجله پویش » رهبری وضعیتی
زمان : ۰۲ اردیبهشت ۱۳۹۹ دسته بندی : مجله پویش, مدیریت
رای دادن به نوشته

برای مدیران و رهبران سازمان‌ها همیشه این سوال وجود داشته است که چه نوع سبک رهبری، سبک مناسبی می‌باشد؟

آیا باید سبک رهبری ثابتی داشت یا اینکه سبک رهبری، بایستی با توجه به معیارهایی متفاوت باشد؟

علمای علم مدیریت جواب‌های گوناگونی به این سوال داده‌اند. بعضی در قالب نظریه‌های کلاسیک مدیریت، نسخه‌های ثابتی را تجویز کرده‌اند و بعضی اتخاذ سبک رهبری را به شرایط سازمان، کارکنان و محیط آن منوط کرده‌اند. دسته دوم به نظریه‌های وضعیتی معروف شده‌اند. یکی از معروف‌ترین این نظریه‌ها، نظریه‌ی رهبری وضعیتی هرسی و بلانچارد است. بر طبق این نظریه، نوع سبک رهبری مدیر کاملاً به میزان بلوغ کارکنان ارتباط دارد.

در اینجا برای کارکنان ۴ سطح بلوغ شناسایی می‌شود و مدیران بر اساس این سطوح، ۴ سبک رهبری مختلف را  استفاده می کنند.

رهبری وضعیتی

در دسته بندی‌ای که این نظریه‌ی ارائه می‌دهد، مدیر یا رابطه‌گرا می‌باشد یا وظیفه‌گرا. طبق این نظریه‌، اینکه مدیر در روابط خود به چه میزان رابطه‌گرا باشد یا وظیفه‌گرا به سطح بلوغ کارکنان ارتباط مستقیم دارد. به عنوان مثال، توصیه در رفتار با کارکنان کاملاً نابالغ استفاده از سبک دستوری، کارکنان نابالغ، سبک متقاعد کنندگی (سبک فروش)، کارکنان بالغ، سبک مشارکتی و برای کارکنان کاملاً بالغ، سبک تفویضی است.

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید